Elikagaien larrialdia saharar errefuxiatuen kanpamentuetan. Oinarrizko saskia babestea

Gauza jakina denez, covid-19aren pandemia hau mundu osoko bizitzako sektore anitzetan aurreikus ezin daitezkeen irismenen ondorio izaten ari da, eta dagoeneko oso egoera prekarioan eta ahulean dauden zenbait herriren (errefuxiatuen kanpamentuak, adibidez) egoerari gehitzen ari zaizkio. Ekoizpenaren, merkataritzaren, garraioaren eta beste sektore batzuen paralisi globalaren ondorioz, agenda asko berrantolatu behar izan dira, eta, batzuetan, agenda horiek bertan behera utzi besterik ez da egin behar. Esparru horretan, zuzenean eragiten die errefuxiatuei, nazioarteko laguntzaren eta lankidetzaren mende baitaude erabat. Aurrekoa gorabehera, birusa agertu eta epidemia global gisa katalogatu eta berehala, agintari sahararrok larrialdi-zelula bat eratu genuen, plan orokor bat eta beste sektorial batzuk prestatzeaz eta horien jarraipena egiteaz arduratzen dena, berehalako erantzun gisa. Orain arteko emaitzak onak izan dira, baina egoeraren larritasunak gora egin du bigarren kutsatze-boladan 25 kasu erregistratu ondoren. Lehen aipatu dugun bezala, nazioarteko babesa eta elkartasuna behar dira ezartzeko. Gaur egun, 230.000 pertsonako biztanleria stocka hausten ari da hiru hilabeteko epean, baldin eta esku-hartzerik ez badago, eta horri gehitu behar badizkiogu 77.232 pertsona, lehen aipatutako kopurutik, hau da, biztanleria estaltzen ez duen kopurutik, egoera benetan kezkagarria da. Osasunaren prekarietateak eta bitarteko faltak (elikadura, sendagaiak, ekipoak, ur eta hondakinen garraioa), birusa Tindufera iristeak, sistema ondo antolatuta egon arren, egoeraren larritasuna bermatuko duen premiazko ekintza baterako deia egitea eragiten dute.